ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ ေရႊနတ္ေတာင္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအေၾကာင္း အပိုင္း (၁)

တည္ေနရာ (ကိန္း၀ပ္စမၸယ္ေတာ္မႈရာေဒသ)

ေရႊနတ္ေတာင္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး၊ ျပည္ခရိုင္၊ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ မယားမာန္ ေက်းရြာအုပ္စုတြင္ တင့္တယ္သပၸါယ္စြာ ကိန္း၀ပ္စမၸယ္ေတာ္မႈလ်ွက္ ရိွပါသည္။ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕မွ (၄)မိုင္အကြာ က်ီးသဲ၊ ေညာင္စာေရးသြား ကားလမ္းဆံုရိွ ေဒ၀ါဂီရိ ေတာင္ထိပ္ေပၚတြင္ ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းျဖင့္ အလြန္ၾကည္ညိဳ ဖြယ္ရာေကာင္းလ်က္ရိွပါသည္။

ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ယခုဖူးေတြ႕ရေသာ ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္မွာ (၈၁)ေတာင္ (၁)ထြာျမင့္ပါသည္။ (၁၂၆၁-ခုႏွစ္၊ နယုန္လဆုတ္ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ေရးသားမွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည့္ ေဂါပကအဖြဲ႕၀င္ ဦးခိုင္၏ လက္ေရးမႈ မွတ္တမ္းအရ ကိုက္ေတာင္ဟု မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါသည္။

ေစတီေတာ္ႀကီး၏ ပတ္လည္တြင္ ေစတီရံ(၈၁)ဆူ၊ ကနကၠဒဏ္ထီးတိုင္(၁၄)တိုင္၊ ေရႊပန္းခိုင္(၁၅)ခိုင္၊ ေၾကးေခါင္းေလာင္း(၁၉)လံုး၊ ေစာင္းတန္း(၄)သြယ္၊ အာရံုခံ တန္ေစာင္းငယ္(၄)ခုတို႔ ရိွၾကပါသည္။

ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ သမိုင္းကို မေဖာ္ျပမီ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိန္း၀ပ္စမၸယ္ေတာ္မႈရာ ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္သည့္ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕ကို ဦးစြာေဖာ္ျပလိုပါသည္။

''ဗုဒၶေဂါတမ နတ္ေတာင္သို႔ ၾကြေတာ္မႈျခင္း" (အပိုင္း ၁)

          မဟာသကၠရာဇ္(၁၀၃)ခုႏွစ္တြင္ သိဒၶတၱမင္းသား ဘုရားျဖစ္ေတာ္္မႈၿပီးေနာက္ ဒုတိယ၀ါဆို ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ ၀ါဆိုေတာ္မႈ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ ကြန္ယက္ကို ျဖန္႔က်က္ေတာ္မႈသည့္အခါ ကဥၥနာဂီရိ နိဂံုးႀကီးႏွင့္ ေဒ၀ါရီေတာင္ရိွ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္အေပါင္းတို႔ကို ျမင္ေတာ္မႈေလသည္။ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္တို႔ႏွင့္တကြ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔ ခ်မ္းသာသုခ ရၾကလိမ့္မည္ကိုလည္းေကာင္း။ ဗုဒၶသာသနာ အဓြန္႔ရွည္စြာ တည္တံ့မည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ျမင္ေတာ္မႈပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေနာက္လိုက္သံဃာမပါဘဲတစ္ပါးတည္း ေဒ၀ါဂီရိနတ္ေတာင္သို႔ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၄)ခုႏွစ္ (ဘီစီ - ၅၈၇)တြင္ ၾကြေတာ္မႈပါသည္။

          ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဗုဒၶဘာသာက်ယ္ျပန္႔စြာ မထြန္းကားေသးသည့္အျပင္ နိဂံုးသူ နိဂံုးသားတို႔သည္ နတ္ကိုးကြယ္သည့္အေလ့အထ အက်င့္စရိုက္သာ ရိွၾကသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နတ္သားအသြင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မႈၿပီး ၾကြေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။ နတ္ေတာင္သို႔ေရာက္ေတာ္မႈေသာအခါ သိၾကားမင္း  ဖန္ဆင္းခင္းထားအပ္ေသာ ရတနာပလႅင္ေပၚ၌ ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြ သီတင္းသံုးေနေတာ္မႈ၏။ ထိုေန႔ည နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္၌ ေနၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတို႔ကို တရားေရေအးတိုက္ေကၽြးေတာ္မႈၿပီး ေျခာက္ပါးေသာ ေရာင္ခ်ည္ေတာ္တို႔ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မႈရာ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတြင္တလ်က္လ်က္ျဖင့္ ထြန္းလင္း၍ ေဒ၀ါဂီရိတစ္ေတာင္လံုး လင္းထိန္လ်က္ရိွပါသည္။

      

    ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္၌ အနီး၀န္းက်င္ရိွ နိဂံုးသူ၊ နိဂံုးသားတို႔ ေတာင္ထက္သို႔ တက္ေရာက္ၾကည့္ရူၾကရာ ပလႅင္ထက္၌ ဇမၺဴရာဇ္ ေရႊအဆင္းကဲ့သို႔ ၀ါ၀င္းေတာက္ေျပာင္ ထြန္းလင္းလွ်က္ရိွေသာ နတ္သားအသြင္ႏွင့္ ဘုရားရွင္ကို ဖူးျမင္ၾက၍ ေရႊအဆင္းေတာက္ပေနေသာ နတ္မင္းႀကီးဟုပင္ထင္မွတ္ၾကလွ်က္ ရိွခိုးပူေဇာ္ၾကကုန္၏ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ နတ္ေတာင္ဟုေခၚေ၀ၚျခင္း မျပဳၾကေတာ့ဘဲ ေရႊနတ္ေတာင္ ဟုေျပာင္းလဲေခၚေ၀ၚၾကကုန္၏ လူတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားနတ္သားအားညီညာျဖျဖရိွခိုးၾကၿပီး ေတာင္ေစာင့္နတ္ႀကီးအမွတ္ႏွင့္ပင္ ပူေဇာ္ၾကေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နတ္သားအသြင္ျဖင့္(၇)ရက္ပတ္လံုး တရားဓမၼမ်ားကို ေဟာေျပာဆံုးမေတာ္မႈေလသည္။ တရားေဒသနာမ်ား နာၾကားၾကၿပီး အခ်ဳိ႕ေသာပရိသတ္တို႔မွာ သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္တကြ ငါးပါးသီလတို႔၌ ၿမဲၾကကုန္၏။ နတ္ျဗဟၼာအမ်ားတို႔မွာလည္း တရားေတာ္၌ ထိုက္သည့္အားေလ်ာ္စြာ တည္ၾကကုန္၏