Thursday, April 24, 2014

ဘိုးမင္းေခါင္၏ ေအာင္ထူးဆန္းဂါထာေတာ္



ကၽြႏု္ပ္၏မိတ္ေဆြ ဦးေန၀င္းဆိုလွ်င္ ဘိုးမင္းေခါင္၏ ေအာင္ထူးဆန္းဂါထာေတာ္ႀကီးကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ရြတ္သျဖင့္ ေထာင္က်မည့္ေဘး၊ ေငြေၾကးအေျမာက္အျမား ဆံုးရႈံးရမည့္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပံုကို ေျပာျပသည္။
မဆလေခတ္ ဆန္ရွားခ်ိန္ေပါ့၊ တစ္နယ္နဲ႔တစ္နယ္ အေရာင္းအ၀ယ္မလုပ္ရမယ့္ ကန္႔သတ္ပစၥည္းေတြ ထားတယ္ဗ်၊ အဲဒါသယ္ရင္ ေရာင္းရင္ ဆိုရွယ္လစ္စီးပြားေရးစနစ္ ဖ်က္ဆီးတဲ့ပုဒ္မနဲ႔ အေရးယူတာ၊ အဓိက ကေတာ့ ဆန္ေပါ့၊ ဆန္ကို တစ္နယ္နဲ႔တစ္နယ္ မသယ္ရဘူး၊ မသယ္ရဘူးဆုိမွေတာ့ ဆန္ေစ်းက ေကာင္းၿပီေပါ့၊ စီးပြားေရးေတြကပ်က္ လုပ္စရာေတြက မရိွေတာ့ အဲဒီဆန္အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥကို စြန္႔စားလုပ္ရတယ္၊ အျမတ္အစြန္းကလည္း မက္ေလာက္တာကိုး
          ဒီေတာ့ က်ဳပ္နဲ႔ က်ဳပ္မိတ္ေဆြက ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚက ဆန္၀ယ္ အညာကို ကားအစီးလိုက္ပို႔တယ္ ရွာေဖြေရးစစ္ေဆးေရးဆိုတာ ေျပာမေနနဲ႔… တစ္ၿမိဳ႕ တစ္ဖြဲ႕၊ တစ္ခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ ႏွစ္ဖြဲ႕ သံုးဖြဲ႕၊ အဲဒီဂိတ္ေတြကို ျဖတ္ရတာ၊ ေငြေပးလို႔ရတဲ့ဂိတ္ရိွတယ္၊ မရတဲ့ဂိတ္ရိွတယ္၊ အဲဒီတုန္းက နာမည္ႀကီး ပဲခူး ေတာင္ငူ၊ ဆန္ဆိုရင္ အိတ္ပိုင္းေလးေတြ႕ေတာင္ ဆြဲခ်တာ….
          အဲဒီခရီးကို က်ဳပ္က ကားစီးလံုးတင္သြားတယ္၊ ပိုင္လွခ်ည္လားလို႔မထင္နဲ႔ ဘယ္သူ႔မွမပိုင္ဘူး က်ဳပ္ပိုင္တာက ေအာင္ထူးဆန္းဂါထာ၊ ဘိုးမင္းေခါင္ကို ယံုတယ္၊ ဂါထာေတာကို ယံုတယ္၊ အဲဒီအားကိုးနဲ႔ တစ္ဂိတ္ၿပီး တစ္ဂိတ္ျဖတ္တာ….
      
    ပဲခူးက်ေတာ့ တပ္ေရာ ရဲေရာ လက္ပက္ေတြေရာ မီးသတ္ေတြေရာ အႀကီးအက်ယ္ေစာင့္ေနတယ္၊ က်ဳပ္စိတ္ထဲေတာ့ သြားၿပီ ငါေထာင္က်ၿပီ အရင္းအႏွီးေတြကုန္ၿပီ ငါ့ဘ၀ပ်က္ၿပီလို႔ထင္ထားတာ၊ အဲဒီဂိတ္မွာ ဆြဲခ်ထားတဲ့ ဆန္အိတ္ပံုႀကီးကလည္း ဟီးေနတာပဲ၊ ဒါနဲ႔ က်ဳပ္က အဘကိုတိုင္တည္ၿပီး ဂါထာေတာ္ႀကီးကို နာနာရြတ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေတာ့ဆိုၿပီး မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ရြတ္တာ၊ ရွာေဖြေရးေတြ ကားေပၚတက္တယ္၊ ပစၥည္းေတြၾကည့္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကားေပၚကျပန္ဆင္းတယ္ သြားေတာ့လို႔ အမိန္႔ေပးေတာ့ က်ဳပ္ေၾကာင္ေနတယ္….
          ဆန္အိတ္ဆို အိတ္ပိုင္းေတာင္မထားဘဲ ဆြဲခ်တဲ့အဖြဲ႕က ကားတစ္စီးလံုး ဆန္အိတ္တင္လာတာ ေတြ႕မသြားဘူး၊ တစ္အိတ္ႏွစ္အိတ္မို႔ မေတြ႕ဘူးဆိုထား၊ ကားေပၚမွာ ဆန္ကလြဲၿပီး ဘာမွမပါဘူး…. အျပည့္၊ အဲဒီဆန္ကိုမေတြ႕ဘဲ ဘာေတြေတြ႕လို႔ သြားခိုင္းမွန္းမသိဘူး၊ က်ဳပ္လည္း ၀မ္းသာလံုးဆို႔ၿပီး ကားဆရာကို ေမာင္းေမာင္းလို႔ အျမန္သတိေပးလိုက္တယ္…..
          အဲဒါ ကိုယ္ေတြ႕ပဲ…. က်ဳပ္ယံုတာ ဒါေၾကာင့္ပဲ
          အဘဘိုးမင္းေခါင္ႏွင့္ပတ္သတ္၍ ကိုယ္ေတြ႕အျဖစ္အပ်က္ေျပာျပသူက မ်ားသည္။ သူတစ္မ်ဳိး ကိုယ္တစ္ဖံု။ သို႔ေသာ္ အဘဘိုးမင္းေခါင္အေၾကာင္းကမူ ကြဲျပားေနသည္။ အဘဇာတိက စင္ျမင့္ရြာ၊ ယခုထက္တိုင္ စင္ျမင့္ရြာတြင္ ေဆြမ်ဳိးေတြရိွေသးသည္။ အခ်ဳိ႕ႏွင့္ အတူတူလုပ္ခဲ့သူေတြ၊ ေထာက္ပံ့ခဲ့သူေတြ၊ အဘေက်းဇူးရိွဖူးသူေတြ ယံုေလာက္သည့္အေထာက္အထားႏွင့္ ေျပာသည္။ ဘယ္သူမွန္သည္၊ ဘယ္သူမွားသည္ ျငင္းပြားစရာမလိုပါ၊ ၀ိဇၨာအေၾကာင္းကို လူေတြနားမလည္ႏိုင္၊ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ဖူးသူရိွသလို ကိုယ္ပြားကိုေတြ႕ဖူး သူလည္းရိွမည္၊ ဓာတ္ကိန္း၊ နာမ္ကိန္းႏွင့္ ၾကံဳရသည္လည္းရိွမည္။ ယံုမွၾကည္သည္ ဆိုစကားအတိုင္း ယံုသူအတြက္သာ ၾကည့္ေစေအးေစေသာ သာဓကမ်ားရိွသည္။ မည္သုိ႔ပင္ဆိုေစ…. သိဇၨာအေပါင္းသည္ သတၱ၀ါမ်ားကိုကယ္တင္ႏိုင္ရန္အားထုတ္ရင္း သာသနာေတာ္ၾကီးအစြန္႔ရွည္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနသူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္လ်ွက္ အဘဘိုးမင္းေခါင္ေထရုပတၱိ ျပည့္စံုၿပီဟု ေျပာရေပေတာ့မည္
ဘိုးမင္းေခါင္၏ ေအာင္ထူးဆန္းဂါထာေတာ္


ဘိုးမင္းေခါင္
ေအာင္ထူးဆန္း၊ မန္းသိုက္၀င္
ထင္ေက်ာ္ေသာင္း၊ ေဆာင္းထီးျဖဴ
လူထိပ္မိုး၊ ဟိုးဟိုးေက်ာ္
ေက်ာ္၀ွမ္းတက္၊ ဘက္မေရွာင္
ေခါင္ဘုန္းၾကီး၊ ထီးေရႊနန္း
မင္းကၠႏၵရာဇာ
ဧဟိ ဧဟိ။
ငါတို႔ရိွရာ စီးပြားလာေလာ့၊
ငါတို႔ရိွရာ ႀကီးပြားလာေလာ့၊
ငါတို႔ရိွရာ ပညာလာေလာ့၊
ငါတို႔မွန္း၊ တစ္ရာ့တစ္ပါး၊
လူမ်ဳိးရွားတို႔၊ ေက်ာ္ရန္ႏိွမ္နင္း၊
ေစာရန္ခြင္း၊ မျငင္းမဆန္
မခံမင့ံ၊ လြန္ေၾကာက္ရြံ႕သား။
တစ္စၾက၀ဠာလံုး၊ တစ္ကမာၻလံုး၊ တစ္ျပည္လံုး၊
တစ္ၿမိဳ႕လံုး၊ တစ္ရြာလံုး၊ တစ္မိသားစုလံုး၊
လက္ရံုးတန္းကာ
(ေအာင္ေစေသာ၀္ ေအာင္ေစေသာ၀္ ေအာင္ေစေသာ၀္)
ေအာင္ခ်ာေပၚထြန္း၊ ေအာင္ဘုန္းကၽြန္းထက္
ေအာင္ပႏၷက္ျဖင့္၊ ေအာင္ပန္းပန္ျပီး
ေအာင္စည္တီး၍၊ ေအာင္ခ်ီးရန္ပ၊ ေအာင္ပႏၷက္ခ်ကာ
(ေအာင္ပါေစေသ၀္ ေအာင္ပါေစေသာ၀္ ေအာင္ပါေစေသာ၀္)
ခ်မ္းသာေအး၊ ေဆာင္းထီးျဖဴ
လူထိပ္မိုး၊ ဟိုးဟိုးေက်ာ္
ေအာင္နန္းထိုက္၊ ၿပိဳက္ၿပိဳက္စိုး
ဓူ၀ံၾကယ္၊ ေကာင္းကင္ဆြတ္
ျပည့္ျပည့္စံု၊ ခ်မ္းသာႀကီး၊
ဟည္းဟည္းတိုက္၊ ေမာင္ေမာင္တိုး၊
အိုးစလင္း၊ တင္းေတာင္းျပည့္၊
မိုးေပၚပ်ံ၊ ရွင္ထိပ္မိုး၊
ကုေဋၾကြယ္၊ ၀ကံုျပည့္
က်န္းက်န္းမာ၊ ေရာဂါကင္း
ၿပိဳင္ဘက္ကင္း၊ အသက္ရွည္
ဟံတစ္လံုး၊ ပတ္ရွစ္လံုး
မိုးထိေအာင္ ေပ်ာ္လိုက္ၿပီး၊
ဗုေဒၶါေဆာင္ေအာင္ျပီ ဗုေဒၶါေဆာင္ေအာင္ၿပီ၊
ဗုေဒၶါေဆာင္ေအာင္ျပီ။
ေအာင္ေဘရီေခတ္၊ ေအာင္ေမာင္းေက်ာ္၍
ေအာင္ေတာ္မူၿမဲ၊ ေအာင္စစ္ပြဲ ေအာင္ၿမဲဓမၼတာ၊
ေအာင္အတိတ္ ေအာင္နိမိတ္ျဖင့္ အင္း၀မင္းေခါင္
သိဒၶိေဆာင္သည္၊ စဓဗ၀၊ ဘက္စင္ၿပိဳင္ကင္း
စ,မအင္းျဖင့္၊ ငါ မင္းကရား၊ လက္ျပန္တားသည္။
ေအာင္သိဒၶိ သိဒၶိ၊ မဟာသိဒၶိအေပါင္း
ေထာင္ေသာင္းမက တည္ေစသတည္း
တည္ေစသတည္း၊ တည္ေစသတည္း။
မ,တ,ရ   မတဘဲနဲ႔ရ၊
မ,တ,ဝ   မတဘဲနဲ႔၀၊
ေအာင္ရမည္ အရဟံ၊ ေအာင္ရမည္ အရဟံ
ေအာင္ရမည္ အရဟံ။
(ဇိတံေမ ေအာင္ၿပီ)(ေအာင္ၿပီ)  ေဟ့။
ဤေအာင္ထူးဆန္းဂါထာကို ဖတ္လိုက္ရရံုျဖင့္ ၀ိဇၨာမိုရ္ႀကီး ေအာင္မင္းေခါင္ကိုျမင္ေယာင္ၾကေပသည္။ ပုဆိုးကြက္ ေထာက္၊ အတြင္းခံအက်ၤ ီမပါဘဲ တိုက္ပံု အက်ၤ ီရင္ကြဲကို၀တ္လ်က္ တင္ပ်ဥ္ခ်ိတ္ထိုင္ေနေသာ ၀ိဇၨာမိုရ္ႀကီးပံုလည္း ျမင္ေယာင္မိသည္။ ေခါင္းတံုးဆံေတာက္၊ က်ယ္ျပန္႔သည့္နဖူးျပင္၊ ထူထဲေသာမ်က္ခံုးႀကီး ကုပ္လ်က္ မႈန္ေတေတမ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ၀ိဇၨာမိုရ္ႀကီးကို ျမင္ေယာင္ၾကမည္။
          ပုတီးမေဆာင္၊ ေတာင္ေ၀ွးမပါ၊ လြယ္အိတ္မလြယ္၊ ေရေႏြးၾကမ္းခြက္ႀကီးကိုင္ထားသည့္ ေတာသားလယ္သမားအသြင္ ၀ိဇၨာမိုရ္ႀကီးပံုကို ျမင္ေယာင္လိမ့္မည္ ဤသို႔ အေဆာင္အေယာင္ အခမ္းအနားမရိွဘဲ၊ ထည္ထည္၀ါ၀ါမရိွဘဲ၊ ဟိတ္ဟန္မရိွဘဲ ေနထိုင္ပံုက တစ္မူထူးျခားေနသည္။ ပုဂၢိဳလ္ထူးႀကီးႏွင့္ မေတြ႕ဖူးေသာ္လည္း ေတြ႕ဖူးႀကံဳဖူးသူမ်ားစကားျဖင့္ စိတ္၀င္စားမိသည္။ အထူးသျဖင့္ ေအာင္ထူးဆန္းဂါထာကို ရြတ္ျပသူႏွင့္ ေတြ႔ရခ်ိန္ စိတ္၀င္စားမူပိုလာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွ႕မီေနာက္မီ အဘြားအိုတစ္ဦးကို ေမးၾကည့္ဖူးသည္။
အင္း…… မီတာေပါ့၊ မီတယ္ဆိုတာထက္ အနီးကပ္ျမင္ဖူးၿပီး စကားေတာင္ေျပာဖူးတယ္၊ ေဆး၀ါးအကူအညီေတာင္ ရဖူးတယ္၊ ဒီလိုကြဲ႕…….အေမ့ေခၽြးမက မီးမဖြားႏိုင္လို႔ အလူးအလဲျဖစ္ေနတာ သံုးေလးရက္ရိွေနၿပီ၊ ေအာ္လိုက္ညည္းညဴလိုက္တာလည္း မေျပာနဲ႔၊ အဲဒီတုန္းက ခုေခတ္လိုဆရာ၀န္ေတြကလည္း မေပါဘူး ေဆးရံုေဆးခန္းလည္းမနီးဘူး ဒီေတာ့ အရပ္လက္သည္နဲ႔ဖြားရတာေလ လက္သည္ကမႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ မီးမဖြားႏိုင္တာနဲ႔ ဆံုးရေတာ့မယ့္အေျခအေနျဖစ္ေနၿပီ အားလံုးကလည္း ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အိမ္နီးနားခ်င္းအမ်ဳိးသမီးက အဘဆီသြားပါလား၊ အဘကေတာ့ ကယ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ အၾကံေပးတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္ ၀ိဇၨာမိုရ္ႀကီးက ေရႊတဂံုအလယ္ပစၥယံမွာ မ႑ပ္ႀကီးထိုးၿပီး ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါေတြ ကယ္တင္ေနခ်ိန္၊ လာတဲ့လူေတြကလည္း ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားတယ္ဆိုတာ ၾကားေနရတယ္၊ ကိုယ့္အပူနဲ႔ကိုယ္ဆိုေတာ့ သြားဖို႔လည္း သတိမရပါဘူး၊ မိတ္ေဆြအၾကံေပးေတာ့ သြားရင္ေကာင္းမလား မသြားရင္ေကာင္းမလား ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနတယ္၊ ဘတ္စကားနဲ႔လိုက္ရင္ အဘြားႏွစ္နာရီ အျပန္ ႏွစ္နာရီ ေလးနာရီၾကာမယ္၊ ဟိုမွာေစာင့္ရရင္ ငါးနာရီလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္သြားမယ္၊ ေျခာက္နာရီ ခုႏွစ္နာရီျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ လူနာက အဲဒီထိခံမလား စဥ္းစားေနတာေပါ့………
          ၀ိုင္းတိုက္တြန္းေတာ့ ေဆးေပးရင္ ထည့္ဖို႔ဆိုၿပီး လက္ဖက္ရည္အၾကမ္းပန္းကန္တစ္လံုး ေကာက္ယူသြားတယ္၊ တိုတိုေျပာရင္ အဘဓာတ္နန္းေရာက္သြားတယ္၊ အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ အေမ့ကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီး ေနာက္က်လိုက္တာ၊ ဒီမွာ ဓာတ္စခန္းသိမ္းၿပီး ေနာက္ေန႔ပုပၸါးသြားေတာ့မွာကြဲ႕ကဲ ကဲ…….ယူျပီးျပန္၊ ေနာက္က်လိုက္တာလို႔ေျပာတယ္၊ အဲဒီတစ္ႀကိမ္ပဲ ၾကံဳဖူးပါတယ္ အဘြားျပန္ေရာက္ေတာ့ ေခၽြးမကဆံုးေနၿပီ အဘေပးတဲ့ေဆးလည္း မတိုက္လိုက္ရပါဘူး၊ လာတာ ေနာက္က်တယ္လို႔ေျပာတာ ဒါေၾကာင့္လား၊ တစ္ျခားကိစၥလားလို႔ ေတြးမိတယ္ မၾကာဘူး အဘပုပၸါးမွာ အေသထြက္ ထြက္သြားျပီလို႔ သတင္းၾကားရတယ္………
(ျမန္မာ သကၠရာဇ္ - ၁၃၁၄ ေတာ္သလင္းလျပည့္ေက်ာ္(၂)ရက္၊ညေန(၄)နာရီ(၁၅)မိနစ္အခ်ိန္ ပုပၸါးေတာင္ကလပ္မွာ ဘ၀ထြက္ရာလမ္း ၾကြျမန္းတယ္) အလာေနာက္က်တယ္ဆိုတာ ဒီကိစၥကို ရည္ညြန္းတာလား ဘာမွန္းကိုမသိပါဘူး အဘြားေဒၚသန္းေျပာျပေတာ့ ေတြးစရာေတြျဖစ္လာသည္။ အကယ္၍မ်ား အဘေပးလိုက္တဲ့ေဆး လူနာေသာက္ရရင္ ကေလးေရာလူၾကီးပါ အသက္ရွင္ေလမလား၊ ဘာလားညာလား စဥ္းစားစရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

No comments:

Post a Comment